محمّد باقر پسر دائی جناب باب الباب – میرزا  

میرزا محمّد باقر پسر دائی باب الباب میباشند. میرزا محمد باقر پسر دائی جناب باب الباب بود. میرزا محمد باقر در عنفوان جوانی به همراه عمه خود جناب بی بی و سه فرزند ایشان به کربلا رفته و درک محضرسید کاظم کرده و به فراگرفتن علوم اسلامی مشغول بود در تمام سفر های جناب ملا حسین بجر زیارت در قلعه ماکو همراه ملا حسین بود در شیراز در سن 22 سالگی به ندا و پیام آسمانی حضرت باب لبیک گفت و در جرگه حروف حی در آمد. بعد از مراجعت حضرت باب از مکه میرزا محمد باقر باتفاق باب الباب و برادرش به شیراز شتافت و بار دیگر بزیارت مولایش نائل شد و در کارزار های قلعه طبرسی شرکت کرد ولی به مقام شهادت نرسید و خاتمه کار بسیار حزن انگیز است (1) میرزا محمد باقر خالوزاده جناب ملّاحسین از تلامذه سیّد رشتی و همه جا با ملّاحسین همراه بود و در محاربات قلعه شرکت کرد بواسطه جثه خرد به محمدباقر کوچک مشهور بود و در آنجا شربت شهادت نوشید.(2) میرزا محمد باقر پسر دائی جناب باب الباب بود. میرزا محمد باقر در عنفوان جوانی به همراه عمّه خود جناب بی بی و سه فرزند ایشان به کربلا رفته و درک محضر سیّد کاظم کرده و به فراگرفتن علوم اسلامی مشغول بود و در تمام سفرهای جناب ملّا حسین بجز زیارت در قلعه ماکو همراه جناب باب الباب بود و در شیراز در سن 22 سالگی به ندا و پیام آسمانی حضرت باب لبیک گفت و در جرگه حروف حیّ در آمد. بعد از مراجعت حضرت باب از مکه میرزا محمد باقر باتفاق جناب باب الباب و برادر ایشان ملّا محمد حسن به شیراز شتافت و بار دیگر بزیارت مولایش نائل شد و در کارزارهای قلعه طبرسی شرکت کرد ولی به مقام شهادت نرسیّد و خاتمه کارش بسیار حزن انگیز است.(3) میرزا محمد باقر خالوزاده جناب ملّاحسین از تلامذه سیّد رشتی و همه جا با ملّاحسین همراه بود و در محاربات قلعه شرکت کرد بواسطه جثه خرد به محمدباقر کوچک مشهور بود و در آنجا شربت شهادت نوشید.(4) تعدادی از تواریخ امر نسبتش را به جناب باب الباب همشیره زاده نوشته اند که باید قدری تعدیل شود زیرا جناب باب الباب فقط دو همشیره داشتند: یکی ورقة الفردوس که فرزندی نداشتند و دیگری ورقة الرضوان که نام فرزندانشان مشخص است و محمد باقر یکی از آنها نیست و گذشته از آن تاریخ نویسان که اهل بشرویه بوده اند مانند حبیب براقی و پدر ایشان با خانواده ملّا حسین رابطه نزدیک کامل داشته و در تاریخ خود نامی از محمد باقر در میان فرزندان ورقة الرضوان نبرده اند. آخرین دقائق حیات میرزا محمد باقر باینصورت است که وقتی کار قلعه شیخ طبرسی تمام میشود و اصحاب قلعه را ترک میکردند ایشان بر سر مقبره جناب باب الباب بقدری گریستند که از هوش رفتند و بفرمان جناب قدوس ایشانرا بحال آورده ترک اسب نشاندند و بردند و در اثنای حرکت ایشان مجددا بحالت اغما افتادند و بعد از مدت کمی دار فانی را ترک کردند و مقصود اینست که ایشان در کارزار ها به شهادت نرسیّدند ولی حیاتشان و جانفشانیشان مقام کمتر از شهادت نبود.