محمد بیک سن سن - آقا

از مشاهير بهائيان قسمت کاشان محمّد بيک اهل قريهٴ سن سن واقع در شش فرسنگی کاشان در طريق اصفهان از قول او حکايت و روايت است که چون غلامان دولتی حضرت اعلی را بکاشان ميگذراندند در رباط منزل مذکور ماندند و حضرت در حجره ای اقامت فرمود و او که رباط و دکاکين اجاره داشت مشغول به ادارۀ امور بود و بيتی از ديوان خواجه حافظ شيرازی تغنّی و ترنمّ ميکرد در آنحال حضرت سر از حجره بيرون آورده نظری بدو افکند که منجذب بجمال منير گشت و فائز به عرفان و ايمان شد و از بابيان معروف گرديد و سپس در سنين ظهور امر اعظم از دلباختگان نور اتمّ شد چنانچه هريک از مسافرين بهائی چون از منزل سن سن ميگذشتند پذيرائی و رعايت نمود و ضرورياتشان را بی مضايقه و بلا عوض می رساند و لسان بمدح و ثناء جمال ابهی و هدايت طريق هدی گويا داشت تا آنکه بسال 1311 در سنّ متجاوز از هشتاد به ظلم و جور معاندين بشهادت رسيد (1) سِن سِن نقطه ای در شش فرسنگی شمال کاشان و محل توقف کاروان ها و مسافرین است. حضرت اعلی در این نقطه توقفی داشته اند و محمد بیک ایشانرا زیارت میکند و بعدها ایمان میاورد. از قلم اعلی الواحی بافتخار او نازل و او بدستور شیخ نجفی به شهادت میرسد. پسر محمد بیک بنام غلامحسین و خواهر زاده او بنام مشهدی علی نیز در این امر معروف و قهوه خانه ای در خارج از کاشان مشغول بود. (2)