محمّد حسن سلطان الشهداء - آقا میرزا

ديگر ميرزا محمد علی نهری و خورشيد بيگم شمس الضّحی و سائر اعضای خانواده نهری ها خصوصاً ميرزا محمد حسن سلطان الشّهداء و ميرزا محمد حسين محبوب الشّهداء كه رايت مرتفعه امر ابهی و نادر النّظير بودند و ميرزا محمد علی در ايّام اجتماع در بدشت به محبّت واخلاص به جمال ابهی فائز گرديد و در سفر اول به عراق عرب و زیارت مزيد محبّت و اخلاص حاصل كرد و بالاخره صيت اشراقات انوار بديعه از افق عراق زمام اختيار از كفش ربود و با دو برادر زاده مذكور به سال ۱۲۷۳ به بغداد شتافت و مدّتی در جوار افضال بسر برده در غايت ايمان واخلاص به وطن برگشت و در حدود سال ۱۳۷۵ درگذشت و او به علاوه مقامات مذكوره افتخار اتصال عائله به خاندان ابهی يافت چه که دخترش منيره بيگوم به شرف اقتران با حضرت غصن اعظم رسيد (1) در سال 1296 ه ق سی روز بعد از شهادت ملا کاظم فاجعه شهادت اخوین معظمین یعنی آقا میرزا محمد حسن و آقا میرزا محمد حسین در اصفهان واقع شد و مجملی از مفصل آنواقعه چنین است که اخوین مذکور پسران آقا میرزا ابراهیم نهری از اجله سادات محترم و تجار معظم ایران بودند و با همه اشتهار که در ایمان داشتند و رایت ابهی را در اصفهان بر افراشتند اهالی کمال امتنان و تعلق بایشان اظهار میکردند و امور ملکی میر محمد حسین امام جمعه بدست آقا میرزا محمد حسن سپرده بود و نهایت اهتمام در تجلیل امام در جمع شمل امور ملکیش نمود ولی بالاخره امام مبلغ هیجده هزار تومان مدیون او شد و چون دین ثابت و معلوم بوده تخلف از او نمی توانست پس از حادثه مذکوره ملاکاظم که اوضاع اصفهان استعدادی برای اجرای اغراض حاصل کرد بقصد جان آن دو برادر و تخلف از دیون افتاد و شیخ محمد باقر مجتهد مذکور که پیوسته آرزوی هلاک ایشانرا در قلب داشت از حمایت امام جمعه ملاحظه میکرد نیز موقع را مقتضی دیده فرصت را از دست نداد و دست تطاول دراز کرده فتوای قتل داده از ظلّ السلطان شهادت آنها را خواستار شدند و شهادت آنان در یوم دوشنبه 23 ربیع الاول سال 1296 اتفاق افتاد (2)