محمّد حسین اصفهانی - آقا میرزا

آقا میرزا محمّد حسین اصفهانی پدر گل سرخ خانم (بعد از ایمان لقب فائزه خانم یافت) و درعهد خود از علمای ممتاز بود و در اصفهان ایّام میگذرانید. آن مرد پاکدل که محبّت طلعت اعلی در قلبش جای داشت و هنگام جوانی جزو علمائی بود که به حضور حضرت اعلی در منزل امام جمعه مشرّف شده بود به دخترش گل سرخ خانم که قصد عزیمت به طهران داشت چنین گفت : "من خدمت آن بزرگوار رسیده ام جوانی دیدم دارای قیافه ای نورانی با سرعت قلم و علم خداداد دوازده مسئله از حضرتش سئوال کردم اغلب را جواب فرمود و بعضی را به سکوت گذرانید و من معتقدم اوست قائم موعود من از لعن و طعن به پیروانش بیزارم و از شهادت نورین نیرین در عذاب". او مولای خودش را شناخته بود و از ترس اعداء ایمانش را کتمان میکرد پس از شهادت آن دو نفس مقدّس یک شبانه روز آرام نگرفت و قرار نداشت و مرتب تکرار میکرد دو رکن اعظم را شهید کردند. گلسرخ بیگم به عقد پسر عمویش آ سیّد صادق در آمده بود و شوهرش که در نقاشی جلد کتب و قلم زنی مهارت بسزائی داشت به طهران عزیمت کرد و همسر خویش را نزد خود میخواند. پدر سالخورده در خلوت خطاب به دختر چنین گفت "آیا نمی خواهی به طهران بروی و از اسرار حق آگاه بشوی؟ قائمی که در انتظارش هستی همان جوان شیرازی بود که او را زیارت کردم و حال که میگویند رجعت حسینی شده و من دستم از همه جا کوتاه است همتی بنما و تحقیق بعمل آور و مرا نیز آگاه کن". دختر به پدرش قول موافق داد و چون آن مرد پس از مدت کمی در سن 114 سالگی به عالم بالا رفت دختر به طهران آمد و پس از تحقیق به وسیله برادر مؤمنش تصدیق امر مبارک کرد و چون داستان پدر را به حضور مبارک معروض داشت فرمودند که آقا میرزا محمّد حسین قلباً مؤمن بوده و آمرزیده شده.(1)