اسم الله المنیب

اسم الله المنیب لقبی است که جمالقدم به جناب آقا میرزا آقای منیر کاشانی عنایت فرمودند. برای شرح مفصلتر ن.ک. میرزا آقا منیر کاشانی. وی از نجبای مخلصین است. عدد منیب بالغ بر یکصدو دو میباشد و مطابق عدد حروف اسم "آقا" که نام ایشان میباشد. ایشان از تاجرزاده های کاشان و در سن جوانی موفق بایمان گردید. بواسطه مخالفت پدر با دیانت جدیدشان، به بغداد سفر کرده و مقیم آن دیار گردید. در سال 1275 هجری بامر مبارک سفری به طهران و قزوین و تبریز کرد و بعد به بغداد مراجعت نمود. در مسافرت باسلامبول در ملازمت هیکل مبارک بود. بعداً باذن مبارک سفری بایران کرد و در سرّ سرّ مشغول به تبلیغ بود. سوره اصحاب بنام ایشان نازل شد و در طهران بدستشان رسید. در ادرنه بحضور مبارک مشرف شد و در هنگام حرکت از ادرنه بعکا با حالت مریضی ملازم موکب مبارک گردید. و با کمک احبا سوار کشتی شد. ولی در ازمیر بواسطه وخامت صحت ایشان را از کشتی که حامل جمالقدم و سایر مسجونین بود پیاده کرد و به بیمارستان منتقل کردند. و بفاصله کمی ایشان در آن محل دار فانی را وداع گفته و روح پر فتوح ایشان به معارح عالیه صعود نمود. جمالقدم در لوحی که در مائده آسمانی جلد 4 ص 357 وارد شده راجع به واقعه خروج از ادرنه و نفی به عکا و سوار شدن به کشتی تا موقعی که کشتی به ازمیر میرسد و اشاره به جناب منیب می فرمایند او خودش را باقدام مبارک انداخته و درخواست میکند که نفس خودش را فدا کند ... : قوله " فاعلم بان الغافلین اخرجونا عن مدینه السر بظلم عظیم و بذلك ارتفع عويل البكا بين الارض و السما و ناح اهل ملا الاعلي ولكن الغلام فی فرح مبين و لدی الخروج فدی احد نفسه حبا لله رب العالمين و انا نادينا العباد باعلی الصوت و دعوناهم الی شطر القدس و ما منعنا البلاياعن ذكر الله فی ذلك اليوم العظيم و فی كل حين نزلتالايات من جبروت ربكم مالك الاسما و الصفات بحيث اخذت نفحاتها العالمين و الذی كان فی قلبه نور ربك عرف عرف القميص وصار مقبلا الی الله و منقطعا عما سواه و الذی كان غافلا ما وجد نفحات القدس و مرت عليه کمرور نسائم الفجر علي النائمين الي ان وردنا فی شاطئ البحراذا استوی بحر الاعظم علی الفلك و فی ذلك لايات للموقنين و جرت الفلك الي ان استقرت امام مدينة سميت بازميرقد حضر تلقا الوجه اسمنا المنيب و كب بوجهه علی رجل الغلام و اراد ان يفدی نفسه لله مكبا علی الرجل و ان ربك بكل شئی قدير لم يزل كان سائلا ربه هذا المقام المرتفع المنيع قد قضی الله ما اراد و امرنا بخروجه عن الفلك فلماخرج صعد روحه الی الافق الاعلی تالله استقبله ملائكةالمقربين ...... جناب سمندر در تاریخ خود شرح حال ایشان را نوشته اند و همجنین حضرت عبدالبهاء در تذکره الوفا ذکر کمالات روحانی و معنوی ایشان را نموده اند که برای اطلاع بیشتر بانها مراجعه شود. (1) کشتی حامل مسجونین در غروب روزی که حرکت کرد به مادلی رسید و برای چند ساعتی پهلو گرفت و همان شب به مقصد ازمیر براه افتاد و صبحگاه روز بعد پس از طلوع آفتاب به ازمیر رسید و لنگر انداخت. ابرانیان مقیم ازمیر برای استقبال قنسول بداخل کشتی آمدند ولی از موجودیت اسیران بی خبر بودند. در این محل جناب اسم الله منیب که سخت مریض بود به مریضخانه منتقل شد و غصن اعظم بر بالین او ماندند و طولی نکشید که در گذشت و در ازمیر مدفون گردید (2) برای شرح جزئیات زندگانی اسم الله المنیب به "میرزا آقا منیر کاشانی – آقا" رجوع فرمائید.