محمّد علی کدخدا قزوینی – میرزا

میرزا محمّد علی کدخدا قزوینی از اعیان امرای قزوین بود و جناب میرزا حیدر علی اصفهانی و دیگران در منزلش اقامت می نمودند و جناب حاجی میرزا حیدر علی ذکرش را در بهجت الصدور نموده. او پسر دائی میرزا حسین خان مشیرالدوله است. جمال مبارک در لوح مبارک مهدی اشاره به "صدر ایران" یعنی میرزا حسین خان صدر اعظم قزوینی که به سپهسالار و مشیرالدوله معروف بود نموده و میفرمایند که خداوند او را بواسطه نسبتی که با یکی از احباءالله دارد شاید مشمول غفران نماید. لوح مهدی «یا مهدی عالم منقلب و احدی سبب آنرا ندانسته باساء و ضراء آرام نخواهد گرفت مگر بندای "اسکنی" و لکن نظر به اس اساس سیاست الهی و اصول و احکام ربانی در القای کلمه توقف رفته و میرود و از قبل این کلمه علیا از قل اعلی جاری و نازل ... یا اسمی مهدی تفکر در انقلابات دنیا نما لعمری لا تسکن بل تزداد فیکل یوم هذا ما یخبرک به الخبیر...»(1) جناب میرزا حیدر علی برای زیارت به سمت ادرنه حرکت و در قزوین محمد علی کدخدا را ملاقات و در منزل ایشان احبا راملاقات کردند (2) از اقربای نزدیک حاجی میرزا حسین خان مشیرالدوله بودند اخلاق روحانی و آداب انسانی ایشان در معاشرت فوق بیان است و بعد از وفات حسین خان جمال قدم در لوحی میفرمایند بواسطه نسبت به آقا میرزا کدخدا شاید خداوند او را بیامرزد اصل لوح وارد شده : «هوالله تعالی شانه العظمه و الاقتدار یا مهدی عالم منقلب و احدی سبب آن را نداسنسته باساء و ضراء احاطه نموده ...... یک ندای او صدر ایران است که به مثابه برق متحرک بود ... و آخر به کف صفر راجع شد ... در سنین اخیره امری که سبب حزن شود از او صادر نه لذا باید در باره او جز به کلمه خیر تکلم ننمایند و چون به نسبت یکی از احبای الهی فائز شاید کلمه غفران از ملکوت عنایت رحمن در باره اش نازل شود» و همچنین این لوح مبارک به افتخار صبیه ایشان عزیزه خانم نازل «ق بنت من صعد الی الله علیهما بهاءالله هوالذاکر المعزی العلیم الحکیم حمد مقدس از ذکر و بیان و ما فی الامکان بساط محبوب عالمیان را لایق و سزاست که موت و حیات را دریک مقام بشیر ونذیر قرار فرمود ... یا قلمی الاعلی اذکر فیهذا المقام من شرب رحیق التحقیق و فاز ... سمی بمحمد قبل علی فی کتاب الاسماء .... » (3) و از مشاهير مؤمنين قزوينی ميرزا محمّد علی کدخدا خالوزاده ميرزا حسينخان مشيرالدّوله از عرفا بود و چند سالی بعد از شهادت حضرت اعلی فائز به عرفان و ايمان گرديد (4)