حاجی بابا بشرویه ای – کربلائی

بعد از وقایع 1268 ه ق، دربشرویه خراسان، آقا سیّد حسن مجتهد نزد محمد رضای مجتهد طبس علیه بابیان شکایت کرد و حکم برای دستگیری تعدادی از بابیان صادر شد و تعدادی از مظلومان بابی بشرویه به طبس احضار شدند ولی بالاخره آزاد شدند یکی از این افراد کربلائی حاجی بابا بود (1) از مومنین بشرویه وهمراهان ملاحسین درطبرسی مازندران شهید شدند (ظ ح :3، 117) بار دیگر حکم از طبس صادر شد و گروه هفت نفری دوّم در بشرویه که از آنها شکایت شده بودند نیز دستگیر نمایند: میرزا عبدالبها نوه ورقة الرّضوان، کربلائی حاجی بابا، میرزا محمّد حسین کاتب ، کربلائی عبدالله، آقا محمّد حسن فرزند کربلائی محمّد ملک ، میر محمّد حسین خان (غیاثی) ، استاد محمّد حسین صباغ (2) از احبای بشرویه در دوران حضرت باب که یا شهید شدند و یا شهیدی در خانواده خود در رکاب ملاحسین تقدیم نمودند. حاجی بابا بود. وی در سفر دوم ملا حسین به بشرویه به پیام ملاحسین گوش فرا داد و در رکاب او به مشهد رفت و قصد مازندران داشت ولی در سبزوار به شدت بیمار شد باب الباب او را امر به برگشت به وطن و تبلیغ داد حاجی سیّد حسن مجتهد بشرویه از حاجی بابا و شش تن دیگر به حاکم طبس شکایت کرد و آنها را اسیر کرده به طبس بردند و آخوند ملا عبدالعظیم که مردی نیک نفس بود و قلبا بامر مبارک ایمان داشت به بازجوئی پرداخت و به بیگناهی آنها فرمان داد. کربلائی حاجی بابا به منزل ورقةالفردوس رفت و آمد میکرد و با مبلغین بهائی شنائی میجست. (3) کربلائی حاجی بابا در سال 1301 به عالم بالا صعود کرد یگانه فرزند حاجی بابا میرزا محمد حسن بود. (4)