حسن هراتی تاجر کرمانی - حاجی میرزا

حاجي ميرزاحسن هراتی كه از سادات تجّار محترم ساكن كرمان بود وبا دامادش ميرزا عليرضا خان محلّاتی شهير كه به رياست پست وتلگراف در آنجا اقامت داشت به واسطهٴ حاجی سيد جواد كربلائی فائز به ايمان بديع شدند وحرم حاجی ميرزا حسن نيز چون شوهر در نيمه شبها به خانه می آمد به انديشه فرورفت ونوكر را به تجسّس مأمور كرده دانست كه حاجی شبها به مدرسهٴ متعلّقه به شيخيّه ميرود وشبي با تغيير لباس مخفيانه به مدرسه درآمد وخَلْفِ درِ حجره حاجی سيد جواد قرار گرفت ومكالمات آن دو را شنيده ايمان آورد واتّفاقاً در آن شب باد و باران شديد شد محترمه همين كه خواست حركت كند پايش به سبوی پر آب كه در بيرون حجره بود خورده سبو بيفتاد واز استماع صدا حاجی در باز كرده بيرون جست وزوجهٴ محترمهٴ خودرا يافت واز حقيقت احوال مطّلع وهر دو مؤمن منجذب شدند و آن محترمه طبع شعر داشته ابيات بسياری در ثناء جمال ابهی گفت واز حاجی عائله دراين امر باقی ماند وبه طهران سکنی گرفته خاتمة الحيات را در آنجا به سر برد. (1)