حسن بنا یزدی پسر ملا رجبعلی خطیب معروف به استاد به به

استاد حسن یزدی پسر ملا رجب علی خطیب ملقب به استاد حسن به به وجه تسمیه این است که ایشان ید طولائی در کتک خوردن و قوه عجیبی در تحمل شدائد و اذیت معاندین و اشرار داشتند مکرر ایشان را جهت نسبت به امر مبارک کتک زده مضبوط نمودند چه ابدا مراعات حکمت نمی کردند. بعد از کتک خوردن احباب که او را ملاقات می نمودند و از او جویا میشدند که شما را چگونه و چرا زدند ایشان مثل اینکه غذای لذیدی میل نموده باشند مکرر به به می فرمودند لذا به این اسم ملقب شده اند و درسنه 1316 به عشق آباد و بعد به سمرقند (1) و نيز استاد حسن بنّا بن ملا رجبعلی خطيب معروف به استاد حسن به به بود که هربار از حبس و ضرب اعداء مستخلص شد و بهائيان از کيفيت ماوقع پرسيدند در جوابشان اظهار التذاذ کرده به به گفت و در فتنۀ سال 1308 که جمعی از بهائيان يزد هجرت کردند با تنی چند در کاريزهای مخروبه مختفی شده با قوت لايموت گذراند و هريک بسوئی گريختند و او به کرمان رفت و عاقبت بسال 1316 به عشق آباد رفته از آنجا به سمرقند شتافت و استاد علی اکبر ترازو دوزکه در سال 1296 فائزبايمان شد و با وی در کاريز خرابه و مغارۀ پنهان شد چون بخانه آمد عائله اش بيم و انديشه کرده راه ندادند و به تنب از مسلمين پناه برد که او را مدّتی محافظه کرد و همينکه آشکار شد پيوسته مورد جور و آزار اشرار گرديد تا بسال 1315 مهاجرت به عشق آباد نمود (2)