رضا شیرازی – آقا

آقا رضا قناد شیرازی و آقا میرزا محمود دو نفر از مؤمنین مهاجرین به اسلامبول بودند که با پای پیاده تا بندر سامسون در پیشاپیش کجاوه جمال مبارک طی طریق می کردند و در هر محلی که قافله توقف می نمود وظیفه آشپزی و تدارک خوراک مسافرین را بر عهده داشتند. این دو نفس نفیس بحدّی خود را وقف خدمت کرده بودند که با وجود خستگی و رنج سفر تا نیمه های شب و بی وقفه و انقطاع بخدمت احباب مشغول بودند و علاوه بر پختن غذا و شستن ظرفها در راحتی همه میکوشیدند. این دو نفس جلیل عاقبت به عکا تبعید شدند و در آنجا بکمال حبّ و وفا به خدمت در آستان مولایشان ادامه دادند و پس از صعود جمالقدم نیز با همان وفا داری و خلوص بخدمت حضرت عبدالبهاء پرداختند و از بندگان امین آن حضرت شمرده میشدند و در تاریکترین ایام دوران میثاق محل اعتماد حضرت مولی الوری بودند. (1) آقا رضا در لیست مسجونین در هنگام ورود به عکا بعد از ظهر یوم31 اگوست 1868 بودند (2) که از مسجونین و مورد عنایات جمالقدم و حضرت عبدالبهاء بود (3) آقا رضا قنّاد شیرازی جزو بیست و شش نفر (بغیر از عائله مبارک و برادران) همراهان جمال قدم در سفر بغداد به اسلامبول و ادرنه و سپس به عکا که در آنجا تعدادی از مسجونین در ماه های اول ورود مسجونین دچار تب نوبه و امراض شدند و حضرت غصن اعظم و اقا رضا قناد شیرازی از مریضان نگهداری و پرستاری میکردند معذلک سه تن از اصحاب یعنی اقا ابوالقاسم سلطان آبادی و استاد باقر و برادرش استاد اسمعیل خیاط کاشی را مرض شدت یافته وفات نمودند (4) جزو بیست نفر همراهان جمالقدم در سفر به اسلامبول که نبیل ذکر کرده (5) به گفته محمد علی سلمانی ایشان در ادرنه استنساخ الواح می کردند. (6)