سعید هندی - شیخ

جناب شيخ سعيد هندی از شيعيان هندوستان و ساكن كربلا و از شاگردان جناب سيّد رشتی بود. پس از صعود سيّد در جستجوی موعود به شيراز و حضور حضرت باب رسيد و فائز بايمان و از حروف حیّ بيان محسوب گشت. در اوائل ظهور سيّد باب، هر يك از حروف حیّ مأمور شدند كه بشهری مسافرت نمايند و مژده ظهور را بمردم بدهند. شيخ سعيد هندی كه از حروف حیّ بود، بامر مبارك بهندوستان مسافرت نمود و چون بشهر مولتان رسيد، سيّد بصير هندی (مراجعه کنید به عنوان سیّد بصیر هندی در این کتاب) كه مردی دانشمند بود، ندای ظهور جديد را از وی شنيد و بدلالت فطرت اصليه بامر مبارك مؤمن شد. علم و دانش بجای آنكه حجاب او شود رهبر او گرديد.(1) تمام مورّخین از جمله جناب فاضل مازندرانی بر این عقیده هستند که بعد از آن خبری از او بدست نیامد.(2) حضرت ولی امرالله هم باین امر تصریح کرده در باره او می‌فرمایند: «شيخ هندی كه بامر مظهر رحمن در سنۀ اوّل ظهوربه اقليم هندوستان رهسپار گشت پس از تحمل متاعب بيكران، نفسی را جز سيّدی ضرير در آن سامان مستعد اقبال و اذعان نيافت و عاقبةالامر آن سيّد جديد الاقبال در لرستان طعمه شمشير بامر حاكم غدّار گشت و از آن پس خبری از او بدست نيامده ‌است.» (3) گفته ‌شده ‌است كه احتمالاً افرادی از جماعت معروف به ذ‌كريّه، يعنی پيروان ابوسعيد بلادی در هندوستان سابق (پاكستان كنونی) از اولاد نفوسی هستند كه خبر ظهور ذكرالله‌الاعظم (حضرت باب) را از وی شنيده‌اند و به‌ مقام ذكريّت حضرتشان مؤمن گشته‌اند. بيان اين نكته با يقين قاطع احاله به‌ پژوهش ژرف در آينده اوقات می‌گردد.(4)