عبدالصّمد صمدانی - میرزا

جناب میرزا عبدالصمد صمدانی، جد بزرگ خاندان صمدانی، از مؤمنین اولیه دوره جمالمبارک بوده و قزوینی الاصل میباشند. به لاهیجان کوچ کرده ساکن آنجا شدند و با خواهر کدخدای گل رودبار ازدواج کردند و صاحب فرزندان: عبدالله و عبدالعظیم و حبیب الله و صمدیه و روحیه شدند. و بواسطه ایمان مردم بایذاء ایشان پرداختند و به قزوین معاودت نمودند. لوح مبارک باعزارشان نازل: «بنام خداوند دانا یا عبد الصّمد عریضه ات نزد مظلوم حاضر و لحاظ عنایت باو متوجه الحمد لله از کوثر عرفان آشامیدی ...» آقا میرزا عبدالصمد حدود یکسال پس از ورود به قزوین صعود نمود. عبدالله بشغل زرگری مشغول شد. عبدالله و حبیب الله دو خواهر را بهمسری انتخاب کردند. میرزا عبدالله نام همسر اولشان رقیه بود که صاحب پنج فرزند شدند هدایت الله و عنایت الله و اسدالله و عبدالصمد و راضیه خانم. میرزا عبدالله صمدانی در مرتبه دوم با نوریه خانم خلیلی ازدواج کردند و صاحب یک پسر بنام قدرت الله و سه دختر بنام های ویکتوریا و بکتوریا و مهرانگیز شدند. لوح ذیل بافتخار میرزا عبدالله نازل شده: « جناب میرزا عبدالله علیه بهاءالله الابهی هو الابهی یا من تعبد لله عبودیت را از عبدالبها بیاموز که شب و روز به عبودیت بندگان بها مشغول زیرا عبودیت حق تحقق نیابد مگر بعبودیت در ساحت بندگانش ...» میرزا اسدالله صمدانی و عبدالصمد صمدانی که برادر بودند در نقشه 45 ماهه در سال 1322 ش به رود بار رفتند و با مشقات فراوان در آنجا مستقر شدند و برادرشان قدرت الله صمدانی و پسر عمویشان یوسف صمدانی و همسرشان نیز بانها ملحق شدند. همسر جناب اسدالله صمدانی صفیه خانم. پسر میرزا عبدالله صمدانی (پسر جناب میرزا عبدالصمد صمدانی) و رقیه و برادر هدایت الله و عنایت الله و اسدالله راضیه خانم. و فرزندان نوریه خانم خلیلی همسر دوم میرزا عبدالله قدرت الله و ویکتوریا و بکتوریا و مهرانگیز شدند.(1)