عبدالله سقط فروش صحیح فروش - میرزا

حاجی عبدالله سقط فروش، معروف به صحیح فروش. از مبلّغین امر که از اهل حقّ بودند و استدلالیه ای برای این افراد نوشته اند (1) حاجی میرزا عبدالله سقط فروش از احبای ثابت و مشهور طهران در دوران میثاق که مصدر خدمات فراوان بوده است(2) حاجی ميرزا عبدالله از فئهٴ علی اللهيّه وتجارت پيشه و معاشر با عرفا بود و در حدود سال ۱٢۹۸ با بعضی از اهل بهاء امثال ميرزا ابوالحسن عطار و شيخ هادی كتاب فروش معاشرت يافته تبليغ شد و در واقعهٴ شهادت ملا عليجان مازندرانی به علّت اطلاع از حالت تسليم و رضا واستقامت شهيد مذكور چون برخی ديگر از مصدّقين كفشدوز و غيره وی هم ثبوت و اشتعال حاصل كرد و چندی بعد از آن برای زیارت به عكا رفته تشرّف درمحضر ابهی يافت وچون عودت به طهران نمود قائم به خدمات در امر ابهی شد و به تبليغ و ضيافت از مؤمنين و طالبين پرداخت واثباتيّه در شأن اين امر از طريقت علی اللهيّه ومدارك و اسناد ايشان نگاشت و موفّق به تبليغ عده ای از هم طريقتان خود از قبيل ميرزا غلامحسين و ميرزا حسين و علی اكبر سلطان و ميرزا حق وردی وخانجان بيك و ميرزا شكر الله و غيرهم گرديد و به نام حاجی ميرزا عبدالله سقط فروش بهائی معروف نزد عامّه و مورد تعرّض اعداء شد و اخيراً واسطهٴ ارسال مراسلات و امانات بين اهل بهاء وارض مقصود مقرّر گشت و در الواح صادره از حضرت عبدالبهاء به نام صحيح فروش لقب يافت و با وجود شهرت بدين نام و تنفّر تامّ معاندين بين العموم به امانت و صداقت معروف و مشهور بود و نوبتی در امر تجارتش اختلالی راه يافت وتمامت املاك و باغی ملكه را فروخته به طلبکاران داد و الواح بسيار در حقّ وی موجود است و عاقبت در پنجاه و شش سالگی به سال ۱۳۳۶ در طهران در گذشت و خاندان وسيعی از او برقرار گشت(3) از جمله بهائیان قمرود که به طهران مهاجرت کردند و موفقیت حاصل کردند خاندان صحیحی فرزندان حاج عبدالله میباشند. حاج عبدالله از زعمای قوم از اهل حق و تصدیق امرنمود و استدلالیه نفیسی در هدایت اهل حق انشاء نمود وی میرزا غلامحسین دواچی را هدایت نمود و با یکدیگر عهد برادری بستند شغل هر دو سقط فروشی بود حضرت عبدالبها لقب صحیح فروش را به حاج عبدالله عنایت فرمودند و فرزندان نام صحیحی را اختیار کردند. حاج عبدالله یکچند سال وسیله ارسال عرایض به ارض اقدس بود و بعد از صعود میرزا غلامحسین در سن چهل و دو سالگی در سال 1896 حاج عبدالله سرپرستی فرزندان او را بعهده گرفت یک دختر خود بنام توران را به ازدواج پسر ارشد میرزا غلامحسین بنام غلامعلی دواچی درآورد و بعد از صعود حاج عبدالله وظیفه ارتباط با میرزا غلامعلی دواچی بود و او داروخانه معتبری تاسیس نمود. حاجی عبدالله فرزند حبیب الله و سرو جهان از اهل طریقت بود و وفات او در سال 1910 در سن 53 سالگی واقع شد. فرزندان صحیحی و دواچی در مدارس عالی ایران و خارجه تحصیل کردند و مصدر خدمات اداری و علمی و فنی شدند حاج عبدالله چهار پسر بنام های فضل الله و حبیب الله و عزت الله و عزیزالله و چهار دختر بنام های نوش آفرین و توران و نصریه و طلیعه داشت. حضرت عبدالبها در لوحی در باره صعود حاجی میرزا عبدالله می فرمایند «از صعود جناب حاجی میرزا عبدالله نهایت احزان حاصل گردید ...» (4)