علی کهنه شهری سلماسی (روضه خوان) - ملّا

ملّا علی روضه خوان (کهنه شهری) از مؤمنین بیان و از معاریف بابیه سلماس و شخصی عالم و ناطقی مشهور و از تلامیذ ملّا حسین دخیل مراغه ای بود و در ایّام سجن چهریق به اتّقاق ملّا حسین دخیل به محضر حضرت اعلی می رفت و ذکر مصائب ائمه اطهار علیه السّلام می نمود و حضرت باب به او عبائی عنایت کرده بودند که از خودش دور نمی کرد و آنقدر آنرا پوشید که مندرس شد و وقتی آقا میرزا محمد علی زنوزی را برای شهادت می بردند قبایش را بیرون آورد و به میان جمعیت مردم انداخت ملّا علی آن را برداشت و بعدها آنرا آسترعبای مزبور کرد و وصیت کرد که در مرگش آن عبا را بر او کفن کنند و وراثش آن کار را کردند بعد از کفن جسدش را درون عبا پیچیده دفن کردند. حاجی معین السّلطنه تبریزی در تاریخ خود می نویسد ملّاعلی کهنه شهری در حدود صدو دوازده سالی عمر کرد و با حالت کهولت و پیری غیر از قوه باصره سایر قوایش به جا بود و در حدود سال 1330 ه ق فوت شد و مدفنش در جوار بقعه امام زاده کهنه شهر است. (1)