علی بابا بزرگ (نوری) - ملّا

ملّا علی بابا بزرگ از علما و از مؤمنین دوره اوّل در نور و جزو جماعت اصحاب نور که توسط ابوطالب میرزا اسیر شده به طهران فرستاده و در سیاه چال طهران مسجون نمودند و بزنجیر بستند ملّا علی بابا که از نفوس مقدّسه بود با سایرین در سیاه چال صعود کرد.(1) در سال 1268 ه ق بعد از رمی شاه وقتی اخبار اغراق آمیز تاکر به ناصرالدّین شاه رسید از آقا خان بازخواست کرد و او سواران شاهسون را به سرداری حسن علی خان قاجار مأمور این کار نمود و برادر زاده خود میرزا ابوطالب خان را همراه فوج برای راهنمائی فرستاد و اختیار اقدامات را در کف او گذاشت. خواهر ابوطالب خان حرم آقا میرزا حسن برادر مهتر جمال ابهی بود و چون خبر به اهالی تاکر رسید همه هراسان به کوه ها گریختند و ابوطالب خان به یغماگری و بیدادگری در تاکر مشغول شد و عده ای را دستگیر کرد. محمد تقی خان و عبدالوهاب بیگ هدف گلوله قرار گرفتند. ابو طالب خان نزدیک بیست و یک نفر از رجال بابیه را اسیر کرد و ملّا فتّاح را حکم کرد محاسن ببریدند و مأمور سفاک مقداری از چانه آن مظلوم را نیز برید. همه را غل و زنجیر کرده به طهران کشیدند. زنان در منزل محمود خان کلانتر و مردان در محبس انبار شاهی مسجون گردیدند. اما محبوسین مذکور چند تن بنام ملّاعلی بابای بزرگ و ملّا علی بابای کوچک و ملّا فتّاح و محمّد تقی بیگ و دو نفردیگر درزندان به هلاکت رسیدند و دیگران آزاد شدند. ابوطالب به حساب این شجاعت و خدمت منصب میرپنجی یافت ولی دیری نپائید که شربت هلاک را سرکشید. آورده اند که ابوطالب خان برادر زاده صدر اعظم که ریاست کل اردو با او بود به فاصله یک ماه مبتلا به وبا شده چشم هایش از حدقه بیرون آمد و هلاک شد. میرزا خلیل یالرودی در همان سنه با اسب از روی پل ساقط شد از زیر شکم تا گلویش دریده چنان شد که شست و شو نیافته به همان حال مدفون گردید. طهماسب قلی خان سر کرده کجوری را همان سنه تابعینش قطعه قطعه کردند. نبی نام اریج که مدعی بود تیر کارگر به محمّد تقی خان را او زد در روز عودت اردو از تاکر در خارج شهر آبادی از الاغ سواریش ساقط و هلاک شد. (2)