احمد ابدال مراغه ای – ملا

ملّا احمد از شاگردان حاج ملّاعلی ‌اكبر مراغه‌ای بود. ملّا علی ‌اكبر مراغه‌ای از مبشّران امر مبارك بود كه جمعی كثير بتربيت وی آماده پذيرش ظهور شدند و از جمله آنان ملّا احمد بود. ملّا احمد پس از فوت ملّا علی ‌اكبر مذكور به عراق رفت و در محضر سیّد کاظم رشتی به تلمّذ پرداخت. بعد از وفات سیّد کاظم به شیراز مسافرت کرده، در شمار حروف محسوب شد.(1) از جمله توقيعات نازله از ساحت حضرت باب خطاب به نامبرده، توقيع مبارك در پاسخ پرسش او از آيه مودّت ذوی‌القربّی است. وی از جمله شرکت کنندگان در کنفرانس بدشت بود.(2) او تا پايان حيات بخدمت و نشر امر بديع قائم بود. چند بار بحضور حضرت باب مشرّف شد و واسطه ارسال توقيعات مباركه به تنی چند از علماء از جمله آقا میرزا عبدالوهّاب قزوینی که از علمای بزرگ شیخیّه بود مفتخر شد و علمای دیگری که ملّا احمد حامل توقیعی برای آنها شد عبارت بودند از: حاجی ملّا صالح، والد قرةالعین و ملّا علی، عموی وی و نیز حاجی سیّد تقی و حاجی ملّا تقی برغانی که از دشمنان سرسخت شیخیّه بود.(3) ملّا احمد هنگام صدور امر "عليكم بارض الخا" عازم خراسان شد و در احتفال بدشت شركت نمود و به مازندران شتافت و به جمع اصحاب ملّاحسین در بارفروش پیوست و در موقع حرکت بسوی قلعه شیخ طبرسی، در جنگل گم شد و خود را بطهران رساند و مجدداً باصحاب در قلعه پیوست و در حوادث قلعه شيخ‌ طبرسی شرکت کرد و در انتها بشهادت رسید.