اسمعیل اصفهانی - شیخ

بعد از اختتام وقایع مازندران، محمّد قاسم عبادوز که از آن معرکه نجات یافته بود به اصفهان آمد و طلبه‌ای از طلّاب اصفهان را به نام شیخ اسمعیل تبلیغ نمود. این مرد بقدری منجذب و مفتون ظهور حضرت باب و جانبازی بابیها در قلعه طبرسی گردید که دیگر سر از پا نمی‌شناخت، امّا متدرجاً افکار واهی در مخیّله‌اش راه یافت و خودش را محمّد رسول الله خواند و محمّد قاسم را ظهور علی ابن ابیطالب بیان کرد و براین عقیده بود که خودش من یظهره الله موعود بیان است. در آن اوقات ملّا باقر حرف حیّ نیز در اصفهان بود، چون حضرت اعلی به او وعده زیارت من یظهره الله را داده بودند، تصور می‌کرد شیخ اسمعیل، همان نفس موعودی است که بشارتش را حضرت باب باو داده بودند. سیّد بصیر و حاجی میرزا جانی کاشی هم در همان اوان به اصفهان رسیدند و با شیخ اسمعیل هم صحبت شدند، روزی شیخ اسمعیل با محمّد قاسم عبادوز به بازار اصفهان در آمدند و محمّد قاسم به لحن مرتفع ندا برداشت که قد ظهر محمّد رسول الله، مردم بر آنها شوریدند و در آن وقت چراغ علی خان نوائی (زنگنه) که در اصفهان حکومت داشت فرمان داد، آنها را سر بریدند - در وقایع اتفاقیّه این خبر داده شده.. (1)