یحیی اصفهانی - میرزا

در هندیجان مؤمنین بابی را يک يک بمحضر ملاها برده مجبور به توبه نموده غسل داده مسلمان خواندند و بدين رو جمعيت بابيان در هندیجان روی بانحطاط و زوال رفت و قليلی بر جای ماندند که بمساعی شيخ سلمان ايمان به جمال ابهی آوردند و سپس باقدامات برخی ديگر از مبلّغين بهائی مانند آقا ميرزا باقر شيرازی شهيد و آقا ميرزا يحيی اصفهانی مرکزيت بهائی در آنجا حاصل شد و الواح متعدّده در حقّ بهائيان صدور يافت و آقا ميرزا يحیی اصفهانی (غیر از سید یحیی نهری است) در چهارده سالگی در اصفهان فائز بايمان بامر حضرت ربّ اعلی گشت و با شيخ سلمان تعلقّ تامّ يافت و مادر و برادران بدانستند و تهديدات شديد کردند و اثر نديدند لذا سعايت نزد حکمران برده وی را به حبس انداختند ولی بشفاعت تنی از دوستان استخلاص يافت و بيدرنگ مهاجرت بطهران نمود و نزد ميرزا احمد مشهور به ابوالاحباب رسيد و هر دو در ايام مرافقت گرفتار حکومت و محکوم به حبس شدند و موجبات استخلاصشان فراهم آمد و ميرزا يحيی جدّ و جهد وافر و مشّقات متکاثر در راه عقيدت تحمبل نمود و عاقبت در بغداد بمحضر ابهی رسيده زیارت نموده ملازم گشت آنگاه حسب الامر باتّفاق شيخ علی شيرازی به سفر و تبليغ در ايران پرداخت و مدّتی در فارس و بنادر جنوب نشر نفحات بديعه کردند و شيخعلی ميرزا باصفهان رفت و او چندی در شيراز ماند و بعد از مدّتی با رفيق قديمش شيخ سلمان ملآقات دست داد و شيخ وی را برای تبليغ دعوت بهنديان نمود و او بدانجا رفته سکونت اختيار کرد و بطبابت مشغول شد و نشر اين امر داد و موفقّ و مؤيد گشته هنديان را يکی ازمراکز امر ابهی ساخت (1)