ایّوب حکیم پسر نور محمد حکیم - میرزا
واز بهائيان معروف طهران ميرزا ايّوب حكيم اسرائيلی مردی جميل الوجه حَسَنُ الاخلاق و طبيبی عالم و آزموده ومحترم ومعالج مخصوص حرمسرای شاهی بود به فرانسه رفته وبدان لغت تكلّم می نمود و خط نستعليق را بسيار نيكو مينوشت وهوش واستعدادی غريب درصنايع مستظرفه داشت ومطّلع بردقايق تورات وانجيل بود وپدرش نور محمد حكيم طبيب مخصوص محمد شاه بوده تقرّبی مهمّ را در در بار سلطنتی حائز گرديد وميرزا ايّوب در طهران به واسطهٴ حاجی محمد اسمعيل ذبيح در سال ۱۲۹۰ فائز به امر ابهی گشت وجمع يهود خصوصاً خويشاوندانش سعی به منع نمودند كه اورا منصرف ومنحرف سازند وازاحتراماتی كه نسبت به اسلام منظور ميداشت سحت پريشان بودند ولی ثمری از اقدامات خودنبردند واو سفری به خارج ايران كرده در ارض عكا به محضر ابهی تشرّف حضور حاصل كرد و مدت دو ماه د رجوار عنايت كبری به سر برد و به طهران عودت كرد وبرادران خود ميرزا افلاطون وميرزا آقا خان وجمعی از ابناء اسرائيل را به امر ابهی رهنمون گشت وبه نام او الواح كثيره از قلم ابهی صدوريافت (1)