بابا بزرگ – ملّا

در سفر جمالِقدم به تاکر، در اوّلین سال ظهور، تعدادی از معاریف آن صفحات بامر مبارک مؤمن شدند، از جمله ميرزا محمّد حسن، برادر بزرگ آنحضرت، و محمّد تقيخان و ميرزا خداوردی و آقا محمّد تقی و كربلائی زمان و ملّا زين العابدين و ملّاعلی بابا بزرگ و ملّا علی بابای كوچك و ملّا عبدالفتّاح و امثالهم اطاعت نموده تسليم شدند در آن باره حضرت عبدالبهاء در لوحی خطاب به یکی از احبای تاكُر(تاکور) مي‌فرمايند: «جمالمبارک در مراجعت از مازندران بطهران چون مرور از نور فرمودند در تاكور و در داركلا ولوله و شور انداختند جمّ كثيری مؤمن و موقن شدند و روز بروز در ازدياد بودند در تاكور مرحوم آقا ميرزا حسن و آقا ميرزا غلامعلی و ملّا زين العابدين و ملّا عبدالفتّاح و ملّا علی بابای بزرگ و ملّا علی بابای صغير و محمّد تقی خان و آقا محمّد تقی و عمو علی و آقا علی پسر ملّا زين العابدين و عبدالوهاب بيک خلاصه جمع كثيری منجذب بنفحات قدس گرديدند» ملّا علی بابا بزرگ از علمای ربّانی مقیم شهر تاکر مازندران بودند و در آن خطه معروف به زهد و تقوی و پاکدامنی مشهور خاص و عام بودند و در واقعه ملحمه کبری در سال 1269ه ق (1852میلادی) که حکومت هرکجا بابی می‌دید آنها را دستگیر می‌کرد ملّا علی بابا بزرگ دستگیر شده و تقیّه ننمود و به مقام شهادت رسید.(1)