جواد شیرازی امام جمعه کرمان، حاجی سیّد

حاجی سیّد جواد شیرازی امام جمعه کرمان و یکی دیگر از پسر عموی های پدر حضرت ربّ اعلی حاجی سیّد جواد، امام جمعه کرمان معروف به حاج سیّد جواد شیرازی، بود که او نیز از شخصیت های برجسته زمان خودش بود. حاجی سیّد جواد و حاجی میرزا محمّد حسن (معروف به میرزای شیرازی) هر دو در خفا به امر خویشاوند بزرگوار خود ایمان داشتند و او را قائم آل محمّد می‌شناختند و هیچگاه کلامی بر علیه امر حضرت اعلی از زبان آنان شنیده نشد. بارزترین نمونه آن احترامی است که از جانب امام جمعه کرمان در حق جناب قدّوس مراعات شد.(1) ایشان به حاج سيّد جواد شيرازی نیز معروف بوده. نامبرده ابتدا در شيراز به تحصيل مقدمات پرداخته و سپس برای تكميل مطالعات به عراق رفته و مدّتی نيز در حجاز ميز‌يسته ‌است. پس از مراجعت به فارس، بتدريس حكمت الهی و عرفان اشتغال و شهرت و توفيق عظيم يافته‌ است. در حدود سال ١٢٤٨ هجری قمری (١٨٣٢ ميلادی) برای تدريس و امامت جماعت به كرمان دعوت شده و تا پايان حيات در آن سمت باقی بوده ‌است. گويند حاج ملّاهادی سبزواری، فيلسوف شهیر مدّتي در كرمان در مدرَس حاج سيّد جواد از بيانات وی در خصوص تفسير مثنوی مولوی استفاده كرده‌ است. حاج سیّد جواد با آنكه خواهر حاج ‌محمّد كريم خان كرمانی را به همسری داشته با كريم خان موافقت و تفاهمی نداشته و از آنانكه مورد ستم خان مذكور قرار می‌گرفته‌اند كاملّا حمايت می‌كرده‌ است. همچنین حمايت جناب حاج سیّد جواد را از جناب قدّوس و جناب ملّا صادق مقدّس را هم در كرمان می‌توان نام برد. ايمان او به حضرت باب مكتوم و قلبی بوده و هیچوقت آنرا علناً اظهار نکرد. حاج سیّد جواد در سال ١٢٨٧ هجری قمری (١٨٧٠ ميلادی) در نهايت ايمان قلبی به امر بديع در كرمان صعود نمود. (2)
در شرح حال جناب قدّوس ذکر شده که ایشان از شيراز عزيمت كرمان كرد تا امر مبارك را به حاج محمّد كريمخان كرمانی ابلاغ نمايد. قدّوس چون به كرمان رسید، يكسر به خانه جناب حاج سیّد جواد شيرازی معروف به كرمانی رفت. حاج سیّد جواد مردی متّقی، دانشمند و عارف صافی‌ضمير بود و در ميان مردم كرمان مقام و موقعيت عالی مخصوصی داشت. جناب قدّوس وقايع اخير حيات خويش را از زمان عزيمت از كربلا، اقامت در ايران، سفر به شيراز، ايمان به حضرت باب و نيز سفر حجّ و حوادث بعدی بتفصيل برای حاج سیّد جواد بيان نمود. بيانات قدّوس در اعماق قلب حاج سیّد جواد اثر گذاشت و به افتخار ايمان فائز گشت. ولكن بهتر ديد كه ايمان خويش را مخفی نمايد تا قادر بدفاع از امرالله و جناب قدّوس باشد. احترام شديد حاج سیّد جواد به قدّوس سبب حسادت شاگردان حاج محمّد كريم خان گشت. (3)