جواد قزوینی برادر حاجی محمد باقر قزوینی – میرزا

میرزا جواد قزوینی یا محمد جواد قزوینی برادر حاجی محمد باقر قزوینی و پدرشان از مؤمنین اولیه قزوین بودند و برادر دیگری هم بنام رحیم یا عبدالرحیم داشتند. این دو برادر در زمانی که جمالقدم در بغداد تشریف داشتند بانجا رفته و چند سالی مجاور بودند و بعد به قزوین مراجعت کردند. و میرزا جواد برای مدت قلیلی ساکن تبریز بود. در این زمان الواح توسط میرزا حیدر علی به طهران می رسید و از آنجا به تبریز نزد جواد قزوینی. در تبریز سه نفر از احبا را گرفنتد: جواد قزوینی، میرزا احمد معموره ای، علی نقی و مصطفی نراقی. سه نفر شهید شدند و جواد مقداری حقوق الله نزدش بود و پول جمالمبارک را داد و خود را آزاد کرد این واقعه در اخر سال 1866 اتفاق افتاد و شهادت سه نفر ازیاران در یوم 7 ژانویه 1867. بعدا میرزا جواد به ادرنه رفت و جزو مسجونین بود که به عکا تبعید شدند . وی در زمان حضرت عبدالبها بصف ناقضین پیوست (1) در تبریز تا سه روز همی گشتند و شیخ احمد معموره ای (شیخ فانی) را نیافتند ولی آقا جواد قزوینی از تجار اینطائفه را دستگیر کرده با ذلت و خواری تمام و هیاهوی انام بدار الحکومة کشیده بزجر و شکنجه گرفتند (2) در سال 24 ظهور و1283ه ق و 1866م تمامت اصحاب در خانه بقرب خانه عزت آقا در ادرنه قرار گرفتند وزائرین واردین از بلاد با احباب میزیستند و از دیگر واردین اقا محمد جواد قزوینی (3) ذکر شده در سوره الاصحاب مقصود میرزا جواد قزوینی برادر میرزا محمد باقر قزوینی است. میرزا جواد قزوینی در واقعه شهدای تبریز جان سال بدربرد بعد به ادرنه و عکا رفت و جزو کاتبین وحی بود و به استنساخ الواح مشغول گردید و کتابی در باره تاریخ امر از ابتدا تا دوره میثاق نوشته گرچه در دوران مرکز میثاق ناقض عهد گردید. ادوارد براون کتابش را جزو اسناد و مدارک تحقیق در باره دیانت بابی منتشر کرده. در کتابش آنچه راجع به دوران مرکز میثاق است چون با اغراض شخصی آمیخته دارای اشتباهات است و بیشتر نظر شخصی خود اوست از مؤمنین قزوین. مشارالیه در سالهای 1862-1863 در بغداد بوده که در سال 1867 در تبریز با چند نفر دیگر دستگیر شده چند نفر شهید شدند و او با دادن پول آزاد شد بادرنه رفت و بعدا در عکا از مجاورین بود و باستنساخ الواح مشغول بود. (4)