حسين افندی تبريزی - جناب

حضرت عبدالبهاء درشرح احوال جناب حسين افندی تبريزی در تذکرة الوفا چنین فرموده اند قوله الاحلی:
«و از جمله مهاجرين و مجاورين حسين افندی تبريزيست اين جوان از اهل تبريز و از صهبای محبّت اللّه جام لبريز بود در ريعان جوانی از ايران بيونان سفر نمود و ايّامی در آن خطّه و ديار بکسب و کار مشغول بود و اوقاتی بسر ميبرد تا آنکه بدرقهء عنايت رسيد از يونان بازمير شتافت و در آن اقليم بشارت ظهور جديد شنيد بجوش و خروش آمد و از آهنگ سروش مست و مدهوش شد از سود و زيان برست و آهنگ کوی جانان نمود و بآستان مقدّس فائز گشت مدّتی ملازم درگاه بود و مقرّب بارگاه بعد مأمور بسکنی در مدينه حيفا گرديد همواره بخدمت ياران پرداخت و محطّ رحال دوستان بود بسيار خوش خلق و خوشخو بود اخلاق بديع داشت و مقصد رفيع با دوست و بيگانه آشنا بود و بجميع ملل ارض خير خواه و مهربان بعداز صعود نيّر اعظم بملأ اعلی ثابت و مستقيم بود و بر عبوديّت جمال مبارک راسخ و مستديم و با ياران مونس و نديم مدّتی مديده بر اين منوال سلوک مينمود و خود را عزيزتر از سلاطين و ملوک
ميديد تا آنکه صهريّت حضرت آقا ميرزا محمّد قلی برادر جمال مبارک حاصل کرد بر اين منوال اوقاتی در کمال روح و ريحان بسر برد و از افتتان و امتحان خائف و هراسان بود که مبادا طوفان امتحان اوج گيرد و موج افتتان نفوس را بقعر بی‌پايان رساند همواره خائف و هراسان بود و آه و فغان مينمود تا آنکه از حيات دنيا بيزار شد و بدست خويش نزع ثياب حيات اين جهان کرد عليه التّحيّة و الثّناء و عليه الرّحمة و الرّضوان و غفرعنه و ادخله اللّه فی الجنّة العليا و فردوسه الاعلی قبر معطّرش در حيفا است.» ( تذکرة الوفا، 183-185)