ریحان ریحانی – میرزا

میرزا ریحان از معدود بهائیان یهودی تبار کاشان بود که در عهد ابهی به امر بهائی اقبال جسته عمری طولانی را در خدمت و خاصه تبلیغ و سفر و مهاجرت سپری کرد. تولد او در سال 1270 (1854) و صعودش در طهران در سال 1949 واقع گردید. جمال مبارک او را در لوحی به افتخار سیّد محمد رضا یزدی خطاب به میرزا ریحان فرموده اند: « .... یا ریحان بعد میرزا حمد کن محبوب عالمیان را که تو را تائید فرمود بر ذکر و ثنا و آگاهی نائمین و غافلین ...» نام اصلی او رئوبن بود و چون در جوانی پدر خود را از دست داد به طهران رفت و در خانه حکیم نهورای نور محمود طبیب اشراف طهران سکونت جست و پس از تحصیلات مقدماتی به داد و ستد منسوجات مشغول شد. توسط حکیم آقا جان در سن نوزده سالگی بامر مبارک مؤمن شد و در راه ایمان سختی ها تحمل نمود و سبب اقبال جنابان میرزا آقا جان مجذوب و میرزا آقا جان بلبل و میرزا خلیل طبیب (موسس خاندان ارجمند) ابراهیم خیاط و ابراهیم مغازه شد. در کاشان با دختر عموی خود بنام "خانم " ازدواج کرد و او هم بامر مبارک ایمان آورد و چهارده سال صمیمانه با میرزا ریحان زندگی کرد و بواسطه بیماری درگذشت و صاحب دو فرزند بنام نجمیه و یوسف شدند . میرزا ریحان در سن 54 سالگی با کشور خانم خواهر اسمعیل اقراری ازدواج کرده و او هم بامر مبارک مؤمن شد و صاحب هفت فرزند دیگر شدند. صاحب سه لوح از حضرت عبدالبها. کشور خانم در سن 90 سالگی در سال 1978 در گذشت. نام فرزندان: یوسف و نجمیه از همسر اول و نعیم و عزیزالله و عنایت الله و عطیه و عطاءالله و طاهره و نجمیه و حشمت الله و احسان الله از همسردوم (1)