عباس نجّار - کربلائی

در سال 1286 شحنه بیرجند درویش علی اکبر از احباب را دستگیر کرده نزد میر علم خان امیر و حکمران قائین برد و او مطالبه آثار و الواح از آنمظلوم نمود و چیزی بدست نیاورد پس مامور بخانه کربلائی عباس نجّار که درویش در آنجا منزل داشت فرستاد تا تجسّس و تفحّص از الواح کند و درویش را در شب چوب بسیار زدند و مدت دو روز در چهار میخ نگهداشتند و تمامت موهای سرش را یک یک کندند سپس ویرا بدست نائب الحکومه قریه سر چاه سپردند که در آنجا محبوس بماند و لذا در آنجا ویرا در چاهی محبوس نمودند و عائله اش مدّتی بیخبر ماندند و بالاخره برادر زنش مشیت الله را برای کسب اطلاعات بقائنات فرستادند و همینکه مشیةالله بسر چاه آمد او را نیز دستگیر نموده بعلی آباد که در آنهنگام مقر حاکم بود کشیدند و در اثناء راه ضرب و اذیت بسیار وارد ساختند و در علی آباد چندان زجر و شکنجه نمودند که از این جهان پر رنج و عناد در گذشت و در آن هنگام نوزده سال داشت و جسدش را امیر اجازه نداد که در علی آباد دفن کنند بلکه در نوفرست بخاک سپردند و درویش علی اکبر مدتی در حبس بود و بالاخره حاجی میرزا ابراهیم شریعتمدار سبزواری کتبا از میر علم خان استخلاص ویرا خواست تا مستخلص شده بقوچان رفت و در آنجا درگذشت (1) خوسف شهر کوچک در 42 کیلومتری غرب بیرجند قرار گرفته. دیانت بابی توسط کربلائی عباس نجّار بیرجندی در خوسف به بعضی افراد در سال 1863 ابلاغ شد.(2) بزودی حاجی اسمعیل اقبال نمود و در حدود اظهار امر حضرت بهاءالله در سال 1863 تعدادی افراد مؤمن بودند و بعد یکی از معروفین محل محمد قلی خان نخعی از امر واقف شد و به عکا برای زیارت رفت او با ملا یوسف بیک نخعی منسوب بود (1877-1944)(3) نبيل زرندی در حوالی بیرجند در سال 1283 با اعاظم صحبت تبليغی كرده آنگاه از درخش به بيرجند رفت ودر خانه كربلائی عباس نجّار نزول نمود و با مؤمنين و گروهی از اغيار صحبت وتبليغ كرده بعدازچند روز بيرون رفت (4)