عبدالحسین متخلص به ندیم

نام شریفش عبدالحسین و معروف بحاج میرزا ندیم و ملقب به ندیم الشعرا در شعر ندیم و گاهی هم ندیم الشعرا تخلص نموده وی در سال 1265 شمسی در قریه شهرک از قراء چهار محال بختیاری بدنیا آمد مقدار و کیفیت تحصیل و سوادش معلوم نیست ولی از آثارش پیدا است که مطالعاتی در فنون ادب و ادیان داشته است طبع شعری روان و ذوق و قریحه ای شیوا دارد. در کتاب تاریخچه دو قرن اخیر شعرا و عرفای چهار محال بختیاری تالیف سرهنگ ابوالفتح اوژن بختیاری مطبوع بسال 1332 شمسی در طهران از وی یاد شده و مینویسد در قریه شهرک روزگاری بامر فلاحت و زراعت می گذرانیده است. از سه اثر او در کتاب مزبور یاد شده در کتاب مزبور متذکر شده که جناب ندیم الشعرا دیوانی مشتمل بر چند هزار بیت شعر از قصیده و غزل و غیره داشته ولی در دست نمانده است. از آثار امری او بحر طویلی در دست است که نسخه از آن در سال1303 شمسی در کاشان نزد جناب میرزا عبدالله خان مطلق طهرانی مبلغ شجاع امر الله بوده و جناب ایشان نیز در مسافرت تبلیغی خود که بحدود اصفهان و چهار محال نموده بودند یا از خود سرائیده و یا نزد احبای دیگر یافته و نسخه ای گرفته بودند. بحر طویل نوعی سخن آهنگین است که نه میتوان آنرا نثر مسجع نامید و نه شعر منظم و این نوع سخن درکتب قدما و انواع شعر عنوانی ندارد و میتوان آنرا نوع مستحدثی نامید که ظهور و بروزش شاید از یکصد سال تجاوز نمیکند. در میان آثار شعرای مذهبی اسلامی باسم بحر طویل زیاد از این نوع شعر دید میشود که در مواضیع معراج حضرت رسول و داستان های و حکایت هائی منسوب بحضرت امیر علی السلام سروده شده است ولی در کتب قدیمه ادبی و در میان انواع شعر مانند قصیده و عزل وقطعه و غیره وغیره چنین عنوان و نوع از سخن وجود نداشته است. در میان بحور عدیده شعر بحری بنام بحر طویل هست که علم عروض نویسان آنرا خاص عرب دانسته اند و فارسی زبانان نیز بان بحر شعر گفته اند و آن بحر شباهتی باین نوع از سخن مورد بحث ندارد. بحر طویل مذکور در علم عروض هر مصراع آن بر وزن فعولن مفاعلین فعولن مفاعلین آمده است مانند بکویت شبی خفتم چو مویت برآشفتم زدیده گهر سفتم غم دل بتو گفتم و بطوریکه نوشته شد این وزن شعر که بحر طویل نامیده شده هیچ شباهت و قرابتی با بحر طویل مصطلح مورد بحث ندارد. بحر طویل جناب ندیم الشعرا چهارده بند است که در نهایت سلاست است. وسیله و کیفیت تصدیق و ایمان جناب ندیم بامر بهائی معلوم نشد ولی مسموع گشت که جناب ایشان ابتدا بظهور حضرت نقطه اولی مؤمن شده و چندی بحال بابی بودن بسر برد و هفت بند از بحر طویل خود را در آن حال سروده و بعد که توفیق بایمان بحضرت بهاءالله را یافته هفت بند دیگر را تکمیل نموده است جناب ایشان در سال 1320 شمسی در شهرک بملکوت الهی صعود نمود آثار دیگر امری از جناب ندیم بدست نیامد (1)
1. تذکره شعرای قرن اوّل بهائی: 3، 470-446