ابوالقاسم سقاخانه - حاجی میرزا

برادر دوم خدیجه خانم حرم حضرت باب حاجی میرزا ابوالقاسم در شیراز بعنوان سیّد سقاخانه شهرت داشت و با دستگاه عزّت و تجارت درجه اولی و تقوی و عبادت میزیست و مجلس روضه خوانی و منبر خانه اش معروف بود و حکّام و اشراف در شب عاشورا با سر و پای برهنه بآنخانه رفته شمع روشن میکردند و نذورات مینمودند. حاجی میرزا ابوالقاسم تاجر شیرازی بن حاجی میرزا علی تاجر شیرازی درسال ۱۲۲۸ متولّد گشت عمل تجارت اجدادی اختیار نموده در هر جائی عاملی برای تجارت فرستاده و مدّتی امور تجارتی را باولاد خود واگذاشته و در خانه عافیت نشسته است و او را چهار پسر است آقا سیّد حسین میرزا ابوالحسن میرزا محمود میرزا ابراهیم. با اینکه فائز بعرفان و ایمان نشد بواسطه انتساب مورد حمله و صدمه و جریمه ملّت و دولت گردید و پس از واقعه شهادت کبری و بلایای اینطائفه خصوصاً چون اسرای زنجان و نیریز را بشیراز خواستند وارد کنند و خوف و خطر از هر سو احاطه داشت از شیراز بعزم حجّ خارج شد و سفرش هیجده ماه بطول انجامید آنگاه بوطن مراجعت کرد و در ایّام اشراق جمال ابهی در بغداد بنام زیارت بقاع متبرّکه عراق و ملاقات والده محترمه اعلی بدانسو رفت و درک محضر ابهی نموده دل و دیده روشن کرد بشیراز عودت نموده کما فی السّابق زیست و در فتن واقعه شیراز نظر بمقام سیادت و جلالت و عبادتش از هجوم اشرار مصون ماند و عاقبت در سال ۱۳۰۵ درگذشت و در بقعه شاه چراغ جنب قبر حرم اعلی مدفون شد دریکی از الواح الهیّه در شأن وی این بیانات صدور یافت ان قلمی الأعلی اراد ان یذکر افنانه الّذی صعد الی الّرفیق الأعلی من قضاء الله المحتوم نشهد انّه سمع الّنداء اذ ارتفع بین الأرض و السّما و فاز بما فاز به عباد یکرمون و اعترف بوحدانیته و فردانیته و بما نطق له لسان العظمته فی مقامه المرفوع انّه طهرّه حین صعوره و غفره فضلاً من عنده و قدّر له فی الجنّته العلیا مقاماً لا تحویه الافکار و العقول الخ (1)
یادداشت ها:
1. ظ ح: 5، 528