عبدالرحیم مسگر کاشانی - استاد

استاد عبدالرحیم مسگر کاشانی از جمله بهائیان مؤمن کاشان از صنف مسگران بود که در اسلامبول و عکا با علی اکبر نطقی به زیارت رفته و به حضور حضرت بهاءالله مشرف شد. در هنگام تشرف فرمودند نماز اسلام را بخوانند و فرمودند حضرت اعلی نفرمودند نماز نکنید بابی ها تنبلی کردند و نماز نخواندند (1) در اسلامبول در هنگام خروج بعضی از مؤمنین را مرخص فرمودند و به بعضی ماموریت خاص دادند از جمله نبیل زرندی و جناب اسم الله المنیب را به ایران فرستادند – میر محمد مکاری و آقا سیّد حسین و حاجی باقر مخملباف و آقا عبدالرحیم مسگر و خیاط کاشانی را مخارج داده دستور به رجعت دادند آقا محمد علی جلودار یزدی را اذن اقامت در اسلامبول دادند. میرزا مصطفی نراقی و عائله و آقا علی برای زیارت جمال ابهی وارد شدند و بعد همه را مرخص فرمودند و هر کدام در محلی ساکن شدند بجز خیاط باشی که یوم بعد از ورود موکب ابهی به ادرنه وارد شد (2) آقا عبدالرّحيم مسگر در بغداد مجاور شده ظلّ فضل و عنايت ابهی بيارميد و پس از مهاجرت ابهی بادرنه سفری بدانجا رفته چندی تشرّف حضور يافت و بعد به ايران سفر کرده و در قزوين از روی نادانی بذر عقيدت به غصن اکبر بيفشاند و سمندر از جسارتش برآشفته سيلی بر بناگوشش نواخت (3) حضرت عبدالبهاء در شرح زندگی او در تذکرة الوفا میفرمایند قوله الاحلی: «و از جملۀ مهاجرین و مجاورین آقا عبدالرّحیم مسگر است این شخص بردبار و حلیم از اهل کاشان و از قدمای احبّای حضرت یزدانست هنوز عارضش ساده که بادۀ محبّت اللّه نوشید و مائدۀ آسمانی مهیّا و آماده دید نصیب از هدایت کبری یافت و بهره از موهبت عظمی بعد از اندک زمانی از موطن خویش بگلشن زوراء پرید و بشرف لقای حضرت مقصود رسید در عراق ایّامی بسر برد از الطاف بی‌پایان تاجی بر سر نهاد زیرا بحضور مشرّف میشد بکرّات در رکاب مبارک پیاده به کاظمین علیهما السّلام میشتافت و حظّ موفور مییافت او نیز از جملۀ اسرا در موصل حدباء بود عاقبت خود را بقلعۀ عکّا کشید و در جوار الطاف ایّامی بسر میبرد کسب ضعیفی داشت ولی قناعت مینمود و مسرور و راضی بود و در سبیل رشاد عمرش به هشتاد رسید و در نهایت صبر و سکون بدرگاه حضرت بیچون صعود نمود تغمّده اللّه بفضله و رحمته و البسه حلل الغفران فی جنّة الرّضوان قبر روشنش در عکّا است. » (4)