عبدالفتاح نوری - ملّا

ملّا عبدالفتاح از علمای مشهور که در قریه تاکر زندگی میکرد حضرت بهاءالله پس از ایمان بامر حضرت اعلی برای اشاعه این خبر به نور سفر کرده و در مرحله اوّل به اقوام خود این خبر خوش را ارائه فرمودند و افرادی که در این سفر ایمان آوردند عبارت بودند از: ملّا عبدالفتاح – ملّاعلی بابا بزرگ – ملّا علی بابا کوچک – ملّا زین العابدین عموی مبارک – کربلائی زمان عموی مبارک – محمّد تقی خان شهید – عبدالوهاب بیک شهید – میرزا علی محمد شهید – آمیرزا حسن اخوی مبارک – میرزا محمّد وزیر پسر عمه مبارک – مریم و حواء و طلّان خانم و ساره خانم – خانم جان (1) ملّا عبدالفتاح پیر مرد هفتاد ساله ای که او را درسال 1852 دستگیر و از تاکر به طهران منتقل کرده و در سیاه چال محبوس کردند و در همانجا وفات کرد.(2) ملّا ابوالفتّاح (فتّاح) از بابیان و علما و مؤمنین اولیّه تاکر بود. در سال 1268 بعد از رمی شاه وقتی اخبار اغراق آمیز تاکر به ناصرالدّین شاه رسید از آقا خان بازخواست کرد و او سواران شاهسون را به سرداری حسن علی خان قاجار مأمور این کار نمود و برادر زاده خود میرزا ابوطالب خان را همراه فوج برای راهنمائی فرستاد و اختیار اقدامات را در کف او گذاشت. خواهر ابوطالب خان حرم آقا میرزا حسن برادر مهتر جمال ابهی بود و چون خبر به اهالی تاکر رسید همه هراسان به کوه ها گریختند و ابوطالب خان به یغماگری و بیدادگری در تاکر مشغول شد و عده ای را دست گیر کرد. محمّد تقی خان و عبدالوهاب بیگ هدف گلوله قرار گرفتند. ابو طالب خان تقریبا بیست و یک نفر از رجال بابیّه را اسیر کرد و ملّا فتّاح را حکم کرد محاسن ببریدند و مأمور سفاک مقداری از چانه آن مظلوم را نیز برید. همه را غل و زنجیر کرده به طهران کشیدند . زنان در منزل محمود خان کلانتر و مردان در محبس انبار شاهی مسجون گردیدند. امّا محبوسین مذکور چند تن بنام ملّا علی بابای بزرگ و ملّاعلی بابای کوچک و ملّا فتّاح و محمّد تقی بیگ و دو نفر دیگر درزندان به هلاکت رسیدند و دیگران آزاد شدند. ابوطالب به حساب این شجاعت و خدمت منصب میرپنجی یافت ولی دیری نپائید که شربت هلاک را سرکشید. (۳)