عبدالوهاب قمصری – میرزا

نبیل که در سال 1278 ه ق عزم رفتن به نیریز را داشت بواسطه دسیسه های حاکم از رفتن بانجا منصرف شده و از شیراز با میرزا مهدی کاشانی (برادر حرم مبارک) از راه اصفهان و قمصر عازم کاشان شد ودر این قافله سلمان پیک رحمن همراه بود در قمصر در منزل میرزا مهدی فرود آمدند و میرزا عبدالوهاب خالوی میرزا مهدی و میرزا اسدالله پسر عمه اش ایمان آوردند(1) نبیل در سفر پنجمش بایران که آنرا بعد از نوروز سال 1280 آغاز کرد (در 12 شوال 1280 یوم نوروز تاره از اسلامبول وارد بغداد شده بود) و از آنجا به کرمانشاه و همدان و سلطان آباد و کاشان و قمصر و اردستان و اصفهان گذر کرد در مراجعت به کاشان در بیت حاجی میرزا عبدالوهاب برادر والده حرم (خالوی حرم مبارک ) دعوت داشت(2)