عبدالوهاب قزوینی پدر ملا محمد علی حرف حیّ - حاج ملّا

حاج ملّاعبدالوهاب قزوينی دائی جناب طاهره که برادر آمنه والده جناب طاهر بود (كه البته نبايد او را با برادر طاهره ميرزاعبدالوهاب قزوينی و فرد دیگری بنام آقا سیّد عبدالوهاب قزوینی اشتباه کرد) از مشاهير علمای شيخی و مورد احترام عميق جناب شيخ احمد احسائی و اعاظم علمای ايران زمين و شخص فتحعلی شاه قاجار بود. دو پسر او ملّا محمّد علی (شوهرمرضيه خواهر طاهره) و ملّا هادی قزوينی در سال اوّل ظهور حضرت باب مؤمن و از حروف حیّ محسوب گشتند. حاج ملّا عبدالوهاب قلباً به امر جديد ايمان داشت ولكن ظاهراً ابراز نمی‌نمود. از قلم حضرت باب هنگام اقامت در قريه سياه دُهان توقيع مباركی خطاب به نامبرده نازل گشته ‌است. ملّا عبدالوهاب پس از هشتاد و سه سال زندگی در ١٢٦٣ هجری قمری (1847 میلادی) در نجف در گذشت.(1) حاجی میرزا عبدالوهاب از مشاهیر فقهای عظام و مراجع احکام و ساکن قزوین بود و در آغاز ظهور امر بدیع دو پسرش ملّا هادی و میرزا محمد علی که از فضلا و علما بودند به شیراز رفته درک زیارت باب اعظم نمودند و از حروف حیّ محسوب شدند و حاجی خود اظهار اقبال و ایمان نسبت به این امر نمود و حضرت در هنگام عبور از قریه سیاه دهان نامه ای به نوع توقیر و تجلیل باو نگاشتند در اواخر عمر از قزوین به نجف شتافت و مجاور شد و در همانجا فوت کرد.(2) در شرح زندگانی جناب طاهره که بطور جداگانه در این کتاب وارد شده شرح مبسوطتری در مورد حاج ملّا عبدالوهاب قزوینی دائی جناب طاهره وارد شده. همچنین رجوع فرمائید به کتاب حضرت طاهره.(3)