محمّد اسمعیل خباز یزدی – آقا  

در سال 1298 هجری قمری شاهزاده مسعود میرزا ظل السلطان که بر یزد و قسمت های دیگر حکمرانی داشت حاجی معدل السلطنه را که از جانب خود بحکومت یزد گماشت بعضی از ملاها تهییج و تحریک نمودند تا بتعرض بهائیان آنحدود پرداخت و شش تن را که آقا محمد اسمعیل خباز و شاطرحسن و آقا علی اکبر پسران آقا میرزا ابراهیم خباز منشادی و نیز استاد حسین کفشدوز منشادی و آقا محمد باقر یزدی و آقا عبدالحسین مشکی باف و آقا سید محمد علی هنزائی بودند دستگیر کرده چندی محبوس بداشت آنگاه همه را بیک زنجیر بسته پیاده همراه مامورین سواره باصفهان نزد ظل السلطان فرستاد و آقا سید محمد علی مذکور را با آنکه در محبس دچار بیماری و ضعف گشت سر زنجیر اسراء قرار دادند و خواهرش فاطمه بیگم که در سن بیست و هفت سالگی بود هنوز شوهر نداشت پیاده پای برهنه همراه برادر و اسرای روانه شد و در تمامت شصت فرسخ طول طریق میخ طویل زنجیر را که بغایت سنگین بود بر شانه خود نهاده تا باصفهان گداخته و نالان رسید و سواران لدی الورود اسری را بحال مذکور نزد شاهزاده حکمران حاضر کردند و او بعد از مکالمه با ایشان دستور داد همگی را بمحبس انداختند بعد از مدتی تمامت محبوسین مرخص و آزاد شدند وبا ضعف و مشقت بسیار عودت بوطن نمودند(1)